Monday, 5 September 2022

கல் ஆமை

சென்னை சேத்துப்பட்டு பசுமை பூங்காவில் நடந்து கொண்டு இருந்தபோது தான் அவரை பார்த்தேன். என் பேராசிரியர் போல் இருக்கிறாரே என்று நெருங்கி போனேன். சரியாக கல்லால் ஆன ஆமை ஒன்று இருக்குமே அதன் அருகே அவரிடம் சென்றேன். பின்னாடி இருந்து "பெருசு கொஞ்சம் வழி விடு" என்றான் ஒருவன்.

இவரும் சிரித்து கொண்டே வழி விட்டார். உங்களுக்கு கோபமே வராதா? என்று கேட்டேன். வரும், ஆனா அது எதுக்காக வரணும், எப்படி வெளிகாட்டணும் இதெல்லாம் என் கண்ட்ரோல் ல இருக்கு என்றார். அதுக்கும் மேல அவன் என்னை பெருசு னு தானே சொன்னான். பழசு னு சொல்லலியே என்று கண்ணடித்தார்.

சார் எப்படி இருக்கீங்க என்றேன். "பழசு" ஆகாம இருக்கேன் என்றார். நான் சிரித்தேன். ஏன் சார் வருஷா வருஷம் பசங்களுக்கு அதே பாடத்தை தானே சொல்லி தரீங்க? அப்பறம் பழசாகாம என்னவாம்? என்றேன் நக்கலாக. அவர் சிரித்து கொண்டே, ரொம்பவே சவாலான விஷயம் தான். சொல்லி கொடுக்கற நமக்கு அதெல்லாம் ஏற்கனவே தெரிஞ்ச விஷயமா இருக்கலாம். வகுப்புல வந்திருக்கற மாணவர்களுக்கு அது புதுசு. அதனால நான் உற்சாகம் குறையாம இருக்கறதுல இருக்கு மேட்டரு.

மேலும் நான் சொன்ன மாதிரி மனசு புது விஷயத்த தேடிண்டு இருக்கணும், கத்துக்கறதுல ஒரு excitement வேணும். போன வாரம் ஒரு random ட்வீட் பாத்தேன். அதுல சில தலைப்பு போட்டு, இதை பத்தி தெரிஞ்சுக்கறவங்களுக்கு அடுத்த பத்தாண்டு நல்ல வேலை வாய்ப்பு கிடைக்கும்னு போட்டிருந்தான்.

கிரிப்டோ தானே சார் என்றேன்.

அது சம்பந்த பட்ட சிலபல யுக்திகள், அதுக்கும் மேல பெரிய சூப்பர் மேட்டர் எல்லாம் இருக்கு.

நான் சிரிச்சு கொண்டே, சார் நானே கேக்கணும்னு இருந்தேன். போன மாசம் மலர்ச்சி புக்ல உங்க கட்டுரை படிச்சேன். அதென்ன, சில சமயம் தூய தமிழ், சில சமயம் பேச்சு தமிழ்?

அதற்கு அவர் "occupational hazard" என்றார். ஒரு தத்துவம், ஒரு பொருள், ஒரு concept இதை பத்தி எல்லாம் பேசும் போதோ எழுதும் போதோ தூய தமிழ் வந்திடும். ஏன்னா அது என்னோடது இல்ல. ஆனா அதுக்கு விளக்கம், interpretation கொடுக்கும் போது இயல்பா பேசற தமிழ் வந்துடுது, ஏன்னா அது என்னோடது என்று கண்ணில் நட்சத்திரம் மின்ன சொன்னார். பேச்சு தமிழ்ல எவ்வளவு குறை இருந்தாலும், அதுல ஒரு சுலபம் இருக்கே

அதை விடு, Human IPOனு ஒரு விஷயம் பாத்தேன். ஆச்சரியமா இருந்தது. ஒரு நடிகன், ஒரு விளையாட்டு வீரர், மேடை கலைஞன் அவர்களோட நேரத்தை பணமாக்கற வசீகரம்.

இது தான் எப்போவுமே நடக்கும் சார்?

அவங்க மட்டும் பணமாக்கற மேட்டர் இல்ல. அவங்களோட நேரத்த, அதுவும் எதிர்காலத்துல அவங்க போற நேரத்த பங்கு சந்தை மாதிரி ஒரு எடத்துல வர்த்தகம் பண்ற அசாத்தியம். ரசிகர்கள் எல்லாம் பங்குதாரர்கள் ஆகலாம். அதாவது தோனி, ஜோகோவிச், ரஹ்மான் போல ஒரு விளையாட்டு வீரரோ, கலைஞரோ, அவர்களோட   அடுத்த வருஷ நேரத்த சந்தைல பதிவு பன்றாங்க னு வெச்சுப்போம். ஆமாம் நேரத்த தான் லிஸ்ட் பண்ணுவாங்க. அதை சந்தை விலைக்கு ஏத்த மாதிரி வாங்கி விக்கலாம்

நான் வியந்து வாயை பொளக்கும் முன்னே, அடுத்தத பத்தி பேசுவோம். metaverseனு ஒரு முன்னேற்றம் இணையத்தை கலக்க போகுது. கொஞ்ச வருஷத்துக்கு முன்னாடி "google earth"னு ஒரு பயன்பாடு வந்தது. இது அதை விட நூறு மடங்கு மேல. நீ உக்காந்த எடத்துலையே உலகத்துல இருக்கற எந்த இடத்துக்கும் நிஜமா போகும் படியான உணர்வு குடுக்க முடியும். போறது மட்டும் இல்ல, பேச முடியும், பதிலுக்கு அந்த பக்கம் யாரவது பேசுவதை கேக்க முடியும், பாக்க முடியும். சிந்திச்சு பாரு, இந்தியா ல உக்காந்து கிட்டு, பிரீமியர் லீக் மேட்ச்கு நேர போன மாதிரி ஒரு உணர்வு குடுக்க முடியும். Virtual Reality /Augmented Reality உச்சத்தை தொட்டு, ஒரே ஒரு கண்ணாடிய பொருத்தி மாயத்துக்கும் நிஜத்துக்கும் நடுவுல நம்ம அசத்த போறாங்க.  இதுல அல்டிமேட் கெத்து என்னன்னா, எதிர்காலத்துல  "தொடுதல்" ங்கிற sense of touch உணர்வையும் ஓர் அளவுக்கு கொடுக்க முடியும்னு சொல்றாங்க. கொஞ்சம் சிந்திச்சு பாரு, இது சாத்தியம் ஆனா, தொழில்நுட்பம் மூலம் இறந்து போனவர்களை virtual person ஆக்கி நம்ம முன்னாடி நிக்க வெப்பாங்க. அவங்க குரல் டிஜிட்டலா இருந்துதுன்னா, அவங்களோட பேசலாம். கிட்டத்தட்ட கடவுள் செய்யற வேலை

இதை தவிர, இணையம் வழியா தனது திறமைகளை வெளிப்படுத்தற நிறைய பேர் இருக்காங்க. கலை மற்றும் பொழுதுபோக்கா செய்யற செயல்கள் எல்லாம் இணையம் மூலமா வர்த்தகமா மாற போகுது. இதெல்லாம் சேத்து creator economy னு சொல்றாங்க. இது அசுர வேகத்துல வளர போகுது. இது Web 3.0 முன்னேற்றதோட சேத்து வர போகுது. Blockchainனு சொல்ற தொழில்நுட்பம் பல இயந்திரத்துக்கு கருவா இருக்க போகுது. NFT எல்லாம் ஸ்டார்டிங் பாயிண்ட் தான் னு சொல்றாங்க

 

சார், இவ்வளவு படிச்சு தெரிஞ்சுக்கறீங்களா? நான் நீங்க ஒரு பொருளாதார பேராசிரியர்னு நினச்சேன்

இல்லனா "பழசு" ஆயிடுவோமே!

 

இப்போ என்ன படிக்கறீங்க?

ஜார்ஜ் சொரோஸ்னு ஒரு பொருளாதார மேதை, நிறைய தத்துவங்களை படிச்சிருக்கார். அவர் சந்தைல புரிஞ்சவங்களும், புரியாதவர்களும் சேந்து தான் இருப்பாங்க. புரியாதவர்கள் செய்யும் பரிவர்த்தனைகளும் சந்தையில நடக்கறதுனால அது புரிஞ்சவங்களையும் பாதிக்கும். அப்போ அவங்க புரிதலியே சந்தேக படுவாங்க, மாத்திப்பாங்க. புரிதல் என்பதே.....

 

அவர் தொடர்வதற்கு முன்னே, சார், எனக்கு புரிஞ்சு போச்சு. இதை படிச்சிட்டு நிறைய பேர், google அடிச்சு ஆர்வத்தோடு நிறைய தேட போறாங்க. அவங்க தேடலோட விதை உங்களோடது

அந்த ட்வீட் போட்டவரோடது, என்று மறுத்தார்

“The sole purpose of life has been to pass on what we learned” morgan freeman குரலில் மிமிக்ரி செய்தார். என்ன படம் என்று யோசித்து கொண்டே அந்த கல்லாமை இடத்துக்கு சுத்தி வந்து நின்றேன். அட Lucy!

 

ரயில் சிநேகம்

இந்த பதிவின் ஆதியிலே அந்தத்தை எழுதி விடுகிறேன். ஹே ராம் படத்தின் இறுதியில் சாகேத் ராமன் துஷார் காந்தியிடம் " Mr.Gandhi, I have the most...